Goose’u kullanmak için CLI’ı curl -fsSL https://github.com/aaif-goose/goose/releases/download/stable/download_cli.sh | bash ile kurarsın, sağlayıcı ve model seçmek için goose configure sorularını yanıtlarsın, sonra bir projede goose session çalıştırıp ne istediğini anlatırsın. Goose auto modunda başlar; yani sen approve moduna geçene kadar komutları sormadan çalıştırır.
Bu rehber, Kasım 2026 itibarıyla (sürüm 1.58) Goose CLI’ın her adımını anlatıyor: kurulum, ayarlar, modlar, oturumlar, eklentiler, talimat dosyaları ve recipe’ler; ayrıca en çok zaman kaybettiren hatalar.
Goose nedir?
Goose, kendi makinende çalışan genel amaçlı bir yapay zekâ ajanı. CLI, macOS, Linux ve Windows için masaüstü uygulaması ve API olarak geliyor; hepsi Rust ile yazılmış. Belirli bir modele bağlı değil: Anthropic, OpenAI, Gemini, OpenRouter ya da yerel bir model gibi bir sağlayıcıyı sen getirirsin, araç çağrılarını, düzenlemeleri ve kabuk işlerini Goose yapar.
Goose’u Block geliştirdi ve Aralık 2025’te MCP ve AGENTS.md ile birlikte Linux Foundation çatısı altındaki Agentic AI Foundation’a devretti. Nisan 2026’da depo aaif-goose/goose adresine, belgeler de goose-docs.ai adresine taşındı. block/goose ve block.github.io/goose adreslerine giden eski bağlantılar hâlâ yönlendiriyor. Apache-2.0 lisansıyla yayımlanıyor ve yaklaşık haftada bir yeni sürüm çıkıyor.
1. Adım: CLI’ı kur
macOS’ta, Linux’ta ya da Windows’ta Git Bash içinde:
curl -fsSL https://github.com/aaif-goose/goose/releases/download/stable/download_cli.sh | bash
macOS’ta bunun yerine Homebrew de kullanabilirsin. Paket adlarında hâlâ “block” geçiyor:
brew install block-goose-cli # CLI
brew install --cask block-goose # desktop app
Windows PowerShell’de:
Invoke-WebRequest -Uri "https://raw.githubusercontent.com/aaif-goose/goose/main/download_cli.ps1" -OutFile "download_cli.ps1"; .\download_cli.ps1
Windows’taki çalıştırılabilir dosya %USERPROFILE%\.local\bin klasörüne iner; bu klasörü PATH’e eklemen gerekebilir. Sonradan goose update ile güncellersin. CLI ve masaüstü uygulaması tek bir yapılandırmayı paylaşır; birinde ayarladığın sağlayıcılar ve eklentiler diğerinde de görünür.
2. Adım: goose configure çalıştır
İlk çalıştırmada goose configure kendiliğinden açılır. Üç yolun var: OpenRouter’a giriş yapmak, Tetrate Agent Router Service’e giriş yapmak ya da bir sağlayıcı seçip anahtarını yapıştırarak ve bir model adı girerek elle ayarlamak. Sürüm 1.54’ten beri hangi modda başlamak istediğini de sorar.
Anahtarlar sisteminin anahtar zincirine (macOS’ta Anahtar Zinciri) kaydedilir. Anahtar zinciri yoksa ya da GOOSE_DISABLE_KEYRING ayarladıysan bunun yerine düz metin bir secrets.yaml dosyasına yazılır. Anahtarları ortam değişkeni olarak da verebilirsin:
export ANTHROPIC_API_KEY=...
export GOOSE_PROVIDER=anthropic
export GOOSE_MODEL=claude-sonnet-5-5
config.yaml içine yazılan bir anahtar yok sayılır. Sağlayıcıyı değiştirmek, eklenti eklemek ya da açıp kapatmak veya mod ve araç izinleri ayarlarını açmak için goose configure’u istediğin zaman yeniden çalıştırabilirsin.
Zaten Claude Code ya da ChatGPT Plus/Pro için ödeme yapıyorsan ACP sağlayıcılarına bak: Goose’un API anahtarı yerine bu girişi kullanmasını sağlarlar.
3. Adım: bir oturum başlat
cd my-project
goose session -n checkout-fix
İşi sade bir dille anlat. Oturum içinde işine yarayacak tuşlar ve komutlar:
Ctrl+Jyeni satır ekler;Ctrl+Co anki isteği durdurur, boş satırdaysa çıkar./mode,/model,/extensionve/builtinoturumdan çıkmadan ayarları değiştirir./compactkonuşma uzayınca onu kısaltır;/clearbaştan başlar./statusoturumu, kimliğiyle birlikte gösterir.
Sonra kaldığın yere dönmek için goose session -r -n checkout-fix çalıştır. goose session list tüm oturumları gösterir, --fork da bir oturumu kopyalar; böylece aslını kaybetmeden başka bir yön deneyebilirsin.
4. Adım: asıl işten önce mod seç
Goose’un dört modu var:
| Mod | Ne yapar |
|---|---|
auto (varsayılan) | Her aracı sormadan çalıştırır |
approve | Her araç çağrısından önce sorar |
smart_approve | Yalnızca riskli bulduğu çağrılarda sorar |
chat | Araç yok; yalnızca konuşma |
Oturum içinde /mode approve ile geçebilir, GOOSE_MODE ayarlayabilir ya da goose configure içinde varsayılan bir mod seçebilirsin. Daha ince kontrol için goose configure içinde araç bazında izin ver; izinler permission.yaml dosyasına kaydedilir. Önemsediğin bir depoda approve ya da smart_approve ile başla, kuruluma güvendikçe gevşet.
5. Adım: eklentiler ve MCP sunucuları
Goose araçlarını eklentilerden alır ve her MCP sunucusu bir eklentidir. Developer eklentisi (kabuk ve dosya düzenleme) varsayılan olarak açıktır. Yerleşik diğer eklentiler arasında Computer Controller, Memory ve Auto Visualiser var.
Kalıcı olarak eklemek için goose configure → Add Extension yolunu izle ve bir komut satırı (stdio) ya da uzak (Streamable HTTP) sunucu seç. Tek bir oturum için:
goose session --with-extension "memory:npx -y @modelcontextprotocol/server-memory"
goose session --with-streamable-http-extension https://example.com/mcp
Kaydedilen eklentiler ~/.config/goose/config.yaml içinde extensions: altında durur (Windows: %APPDATA%\Block\goose\config\config.yaml). SSE sunucuları artık desteklenmiyor; Streamable HTTP kullan.
6. Adım: AGENTS.md ve .goosehints
Goose, çalışma klasöründen git köküne kadar her seviyede önce AGENTS.md’yi, sonra .goosehints’i okur; alt klasörlerde çalıştıkça iç içe olanları da alır. ~/.config/goose/.goosehints konumundaki genel dosya her projede geçerlidir.
Projende zaten bir CLAUDE.md varsa onu kopyalamana gerek yok:
export CONTEXT_FILE_NAMES='["AGENTS.md", ".goosehints", "CLAUDE.md"]'
Dosyayı kısa tut: kullandığın teknolojiler, testlerin nasıl çalıştırıldığı, nelere dokunulmayacağı ve “bitti”nin ne anlama geldiği. Dosyaya neyin girmesi gerektiğini CLAUDE.md nasıl yazılır yazısı anlatıyor.
7. Adım: goose run ve recipe’ler
Sohbet açmadan tek seferlik işler için goose run kullan:
goose run -t "add a unit test for the price formatter"
goose run -i task.md --output-format json
Recipe, bir işi talimatları, eklentileri ve parametreleriyle birlikte saklayan bir YAML dosyasıdır; böylece bir ekip arkadaşın ya da zamanlanmış bir iş onu tekrarlayabilir:
goose run --recipe release-notes.yaml --params version=2.4.0
goose schedule add --schedule-id weekly-notes --cron "0 0 9 * * 1" --recipe-source release-notes.yaml
goose recipe validate, bir dosyayı paylaşmadan önce kontrol eder. Bilmeye değer iki komut daha: goose review git diff’in için yapay zekâ incelemesi ister, goose info -v de sürümü ve yapılandırmanın, oturumların ve logların nerede olduğunu gösterir.
Sık yapılan hatalar
- auto modunu açık bırakmak. Varsayılan mod kabuk komutlarını sormadan çalıştırır. Gerçek bir depodaki ilk işten önce modu değiştir.
- Eski belgeleri izlemek. 2025 tarihli eğitimler
block/gooseveblock.github.ioadreslerini gösteriyor. Komutların çoğu hâlâ çalışıyor ama güncel belgeler goose-docs.ai’de. - Anahtarları config.yaml’a yazmak. Goose onları orada yok sayar. Anahtar zincirini,
goose configure’u ya da ortam değişkenlerini kullan. - Kullanımdan kaldırılan CLI sağlayıcılarını kullanmak. Claude Code ya da ChatGPT girişiyle çalıştırmak için bunun yerine bir ACP sağlayıcısı kur.
- Uzun oturumlar. Otomatik sıkıştırma bağlamı kontrol altında tutar, ama her iş için yeni ve adlandırılmış bir oturum yanıtları daha keskin tutar.
Goose’u diğer CLI’ların yanında AgentVera’da çalıştırmak
Goose’un kendi masaüstü uygulaması var; kullandığın tek ajan Goose ise bu yetebilir. İş, Goose aynı projede Claude Code, Codex ya da Gemini CLI ile yan yana çalıştığında zorlaşır. AgentVera bu CLI’ları kendi kurulumların ve anahtarlarınla, gerçek terminallerde yan yana çalıştıran bir masaüstü uygulaması. Goose desteği şöyle çalışır:
- Her ajana adlandırılmış bir oturum. Her Goose ajanı kendi oturum adını alır; AgentVera sonraki açılışlarda oturumu
goose session --resume --nameile yeniden açar, böylece konuşma uygulama yeniden başlasa da kaybolmaz. - Senin sağlayıcın ve anahtarların. Goose,
goose configure’daki sağlayıcıyı kullanmaya devam eder. Ayarlar → Hesaplar bölümünden Goose ajanları için API anahtarıyla çalışan hesaplar (Anthropic, OpenAI, OpenRouter, Google) ekleyebilirsin. - Model, efor ve rol. Seçtiğin model
--modelile, efor seviyesiGOOSE_THINKING_EFFORTile, ajanın rolü de--systemile verilir. - MCP ve tarayıcı. AgentVera’nın MCP yöneticisindeki sunucular
--with-extensionya da--with-streamable-http-extensionolarak verilir; yani onları her CLI için bir kez ayarlarsın. - Bölmeler, worktree’ler ve inceleme. Goose’u çalışma alanı ızgarasında diğer ajanların yanında, her biri kendi git worktree kopyasında çalıştır ve değişikliklerini kod incelemesiyle kontrol et.
Ücretsiz plan 18 ajana kadar, MCP, Git, Docker, SSH, kod incelemesi ve token tasarrufu içerir. Pro aylık 9,99 $; daha önce hiç deneme kullanmadıysan uygulamaya ilk girişin Pro’yu kart istemeden 7 gün açar. Denemek için AgentVera’yı indir.
Toparlarsak
Goose’a başlamak üç komut alır: kurulum, goose configure, goose session. En önemli ayarlar hemen ardından gelir: auto modundan approve moduna geç, ihtiyacın olan eklentileri ekle ve projeye bir AGENTS.md ver. Bir iş tekrarlanmaya başlayınca onu recipe olarak kaydet.
Kaynaklar: Goose kurulumu, CLI komutları, izinler, eklentiler, hints dosyaları, sürümler.