GitHub Copilot CLI nasıl kullanılır? Adım adım rehber

GitHub Copilot CLI’ı kullanmak için onu kurarsın (npm install -g @github/copilot, Homebrew, WinGet ya da kurulum betiği), bir proje klasöründe copilot çalıştırırsın, klasöre güvendiğini onaylarsın, /login ile giriş yaparsın ve görevi düz bir dille anlatırsın. Copilot kodunu okur, düzenlemeler ve komutlar önerir, bir şey çalıştırmadan önce de sorar.

Temel döngü bu. Bu rehber ilk oturumdan sonra ihtiyaç duyacaklarını anlatıyor: hangi plana ihtiyacın olduğu, etkileşimli ve programatik kullanım, araç izinleri, bilmeye değer slash komutları, modeller, MCP sunucuları ve özel talimatlar. Buradaki her şey Ekim 2026 itibarıyla docs.github.com’daki resmi GitHub belgelerine dayanıyor. Hâlâ ajan seçiyorsan Copilot CLI mı Claude Code mu ikisini yan yana karşılaştırıyor; bu yazı ise nasıl kullanılacağını anlatıyor.

Copilot CLI nedir?

Copilot CLI, GitHub’ın terminal için kodlama ajanı. Onu başlattığın klasör üzerinde çalışır: dosyaları okuyup değiştirebilir, kabuk komutları çalıştırabilir ve yerleşik bir GitHub MCP sunucusu üzerinden GitHub’la konuşabilir; yani issue’lara ve pull request’lere de bakabilir. Linux, macOS ve Windows’ta (PowerShell ve WSL) çalışır.

1. Adım: planını kontrol et

Ekim 2026 itibarıyla GitHub’ın planlar sayfası tüm Copilot planlarının Copilot CLI’ı içerdiğini söylüyor. Kullanım GitHub AI Credits ile sayılır; ne kadar hızlı harcadığın modele ve işin miktarına bağlı.

Copilot’un bir organizasyondan geliyorsa bir yönetici CLI’ı kapatmış olabilir; açılmıyorsa önce buna bak. Karşılaştırma yazısı krediler ve fiyatlandırmaya daha ayrıntılı giriyor.

2. Adım: Copilot CLI’ı kur

Windows’ta PowerShell 6 veya üstü gerekir. npm ayarlarında ignore-scripts açıksa npm_config_ignore_scripts=false npm install -g @github/copilot ile kur. Oturum içinde /update CLI’ı günceller.

3. Adım: başlat ve giriş yap

cd ~/code/my-project
copilot

Copilot’u bir klasörde ilk kez başlattığında, içindeki dosyalara güvenip güvenmediğini sorar. Bu oturum için güvenebilir, güvenip seçimini hatırlatabilir ya da hayır diyebilirsin. Güvenilir klasörler Copilot’un okuyup değiştirebileceği ve bir şeyler çalıştırabileceği yerlerdir; bu yüzden onu ana klasöründe değil, proje klasöründe başlat.

Giriş yapmadıysan /login yaz ve tarayıcıdaki adımları izle. Normal bir kabuktan copilot login aynı işi yapar; tarayıcısı olmayan makineler için --device-code var. Otomasyon için Copilot token’ı sırasıyla COPILOT_GITHUB_TOKEN, GH_TOKEN ve GITHUB_TOKEN içinden okur; ince ayarlı bir kişisel erişim token’ının “Copilot Requests” iznine sahip olması gerekir. /user giriş yapılan hesabı gösterir ya da değiştirir, /logout çıkış yapar.

4. Adım: etkileşimli çalış

Ne istediğini yaz:

E-posta adreslerini nerede doğruladığımızı bul, artı işareti içeren
adresler için bir test ekle ve test paketini çalıştır.

Birkaç giriş püf noktası:

• @path/to/file bir dosyayı prompt’a koyar.
• !command bir kabuk komutunu modele göndermeden doğrudan çalıştırır.
• Shift+Tab modlar arasında geçer. Plan modunda Copilot kod yazmadan önce netleştirici sorular sorar ve bir plan çıkarır. /plan aynısını prompt’tan yapar.
• /autopilot Copilot’un iş bitene kadar kendi başına çalışmasını sağlar, /ask (ya da /btw) ise görevi raydan çıkarmadan yan bir soru sorar.

Birkaç dosyadan fazlasına dokunan her işte önce planla:

/plan 900 satırlık OrderService’i daha küçük servislere böl. Public API
aynı kalsın ve dokunacağın her dosyayı listele.

5. Adım: onaylar ve araç izinleri

Copilot bir şeyi değiştirebilecek bir aracı (kabuk komutu, dosya yazma, URL çekme) çalıştırmak istediğinde sorar. Bir kez onaylayabilir, o aracı oturumun geri kalanı için onaylayabilir ya da hayır deyip onun yerine ne yapması gerektiğini söyleyebilirsin.

Önceden karar vermek için Kind(argument) biçiminde izin kalıpları kullan:

# git is fine, pushing is not
copilot --allow-tool='shell(git:*)' --deny-tool='shell(git push)'

# allow everything except deleting files and pushing
copilot --allow-all-tools --deny-tool='shell(rm)' --deny-tool='shell(git push)'

Yasaklama kuralları her zaman kazanır, --allow-all’a karşı bile. Oturum içinde /permissions izin modları (default, assisted, allow-all) arasında geçiş yapar, /permissions show mevcut modu gösterir; /sandbox enable sandbox’ı açar. --allow-all (kısa adı --yolo) her soruyu kaldırır, o yüzden onu atılabilir container’lara sakla. Nedenini yapay zeka kodlama ajanı güvenliği yazısı anlatıyor.

6. Adım: -p ile programatik kullanım

Betikler ve CI için -p tek bir prompt çalıştırıp çıkar. -s yalnızca yanıtı yazdırır; onay verecek kimse olmadığı için araçlara baştan izin verirsin:

copilot -p 'Write a commit message in plain text for the staged changes' \
  -s --allow-tool='shell(git:*)'

copilot -p 'Write unit tests for src/utils/validators.ts' \
  --allow-tool='write, shell(npm:*), shell(npx:*)'

Prompt’u boru ile de verebilirsin: echo "Explain this file: ./complex.ts" | copilot. İşe yarayan ekler: --no-ask-user Copilot’un soru sormasını engeller, --output-format=json JSON satırları üretir, --share=PATH oturumu Markdown olarak kaydeder. Bir çalıştırmanın sonunda Copilot, etkileşimli olarak devam edebilmen için bir copilot --resume=SESSION-ID ipucu yazdırır.

GitHub Actions’ta Copilot Requests izni olan bir token’ı COPILOT_GITHUB_TOKEN içine koy:

- name: Coverage summary
  env:
    COPILOT_GITHUB_TOKEN: ${{ secrets.PERSONAL_ACCESS_TOKEN }}
  run: copilot -p "Run the test suite and produce a coverage summary" -s --allow-tool='shell(npm:*), write' --no-ask-user

7. Adım: bilmeye değer slash komutları

Kabuktan copilot --resume (en son oturum için --continue) kaldığın yerden devam eder, -n NAME de bir oturuma ad verir; böylece ona adıyla dönebilirsin.

8. Adım: model seç

/model model seçiciyi açar; --model=NAME ya da COPILOT_MODEL ortam değişkeni modeli açılışta belirler, auto ise seçimi Copilot’a bırakır. --effort (ya da --reasoning-effort), destekleyen modellerde low, medium, high, xhigh veya max ayarlar. Farklı modeller AI Credits’i farklı hızlarda harcar; uzun bağlamlar ve yüksek akıl yürütme daha pahalıdır, bu yüzden arada bir /usage’a bakmaya değer.

Kendi model sağlayıcını da getirebilirsin. COPILOT_PROVIDER_BASE_URL, COPILOT_PROVIDER_TYPE (openai, azure ya da anthropic), COPILOT_PROVIDER_API_KEY ve COPILOT_MODEL değerlerini ayarla. Model araç çağırmayı ve akış (streaming) desteklediği sürece bu, yerel modeller için Ollama ile de çalışır; GitHub 128k token veya daha büyük bir bağlam penceresi öneriyor. Ayrıntılar için copilot help providers.

9. Adım: MCP sunucuları ekle

GitHub MCP sunucusu zaten kurulu. Başkalarını eklemek için CLI’ı ya da oturumda /mcp add kullan:

# a local server started with a command
copilot mcp add my-server -- npx -y @example/mcp-server

# a remote server over HTTP
copilot mcp add --transport http my-remote https://mcp.example.com/mcp

Sunucular ~/.copilot/mcp-config.json içinde saklanır; depodaki bir .mcp.json da o projeye sunucu ekler:

{
  "mcpServers": {
    "my-internal-server": {
      "command": "npx",
      "args": ["-y", "@example/mcp-server"],
      "tools": ["*"]
    }
  }
}

tools, Copilot’un sunucunun hangi araçlarını çağırabileceğini belirler; ["*"] hepsi demek. copilot mcp list neyin ayarlı olduğunu gösterir, --additional-mcp-config ise tek bir oturum için sunucu ekler. MCP’ye yeni misin? MCP sunucusu nedir yazısıyla başla.

10. Adım: özel talimatlar

Copilot CLI talimatları birkaç yerden birleştirir:

• Depo kökünde ve bulunduğun klasörde AGENTS.md, CLAUDE.md ve GEMINI.md
• .github/copilot-instructions.md
• .github/instructions/**/*.instructions.md; bunlar applyTo: frontmatter’ı ile belirli yollarla sınırlanabilir
• Tüm projelerde geçerli kişisel kurallar için ~/.copilot/copilot-instructions.md

/init (ya da copilot init) deponu temel alarak bir başlangıç .github/copilot-instructions.md dosyası yazar. Kısa tut: build ve test komutları, kurallar ve ajanın yapmaması gerekenler. Diğer ajanlar için zaten bir AGENTS.md tutuyorsan Copilot onu olduğu gibi kullanır. Ajanların gerçekten uyduğu kurallar yazmaya dair ipuçları CLAUDE.md nasıl yazılır yazısında. Bu dosyaların hiçbiri olmadan bir oturum başlatmak için --no-custom-instructions ver.

Sık yapılan hatalar

• Ana klasöründe başlatmak. Yalnızca proje klasörüne güven; Copilot’un dosya erişimi güvenilir klasörleri izler.
• CI’da fazla izin vermek. Gizli bilgilerin olduğu bir pipeline’da --allow-all başını belaya sokar. Yalnızca işin ihtiyaç duyduğu araçlara izin ver, iş push etmiyorsa git push’u yasakla.
• Token iznini unutmak. “Copilot Requests” izni olmayan bir kişisel erişim token’ı kimlik doğrulamaz; organizasyona ait token’lar da desteklenmez.
• Bitmeyen tek oturum. Uzun konuşmalar daha fazla kredi harcar. Alakasız işler arasında /compact ya da /clear kullan.
• tools olmadan MCP araçları beklemek. Bir sunucu kaydının tools listesine ihtiyacı var; her şeyi açmak için ["*"] kullan.

Copilot CLI’ı AgentVera’da çalıştırmak

AgentVera; macOS, Windows ve Linux için CLI ajanlarını gerçek terminallerde yan yana çalıştıran bir masaüstü uygulaması ve senin kendi kurulumlarını ve girişlerini kullanır. Copilot CLI desteklediği ajanlardan biri; ayrıntılar AgentVera’da Copilot CLI sayfasında:

• Senin GitHub girişin. Copilot kendi girişini kullanır. Çıkış yapılmışsa ajanın terminalinde /login çalıştır; mevcut bir Copilot aboneliği yeterli.
• Ajan başına model ve efor. Model --model ile, minimalden max’a efor da --reasoning-effort ile verilir.
• Geri gelen oturumlar. Her ajan kendi oturum kimliğini alır; kayıtlı bir oturum yeniden açılışta --resume ile geri gelir. /compact her zamanki gibi çalışır.
• Ayar düzenlemeden MCP. AgentVera’nın MCP yöneticisinden ve tarayıcısından gelen sunucular her açılışta --additional-mcp-config ile eklenir; böylece mcp-config.json dosyana dokunulmaz. Ajanın rolü ek bir talimat klasörü olarak eklenir.
• Paneller, worktree’ler ve inceleme. Copilot’u çalışma alanı ızgarasında Claude Code ya da Aider’ın yanında çalıştır, Git panelinden her ajana kendi worktree’sini ver ve her turun sonunda otomatik kod incelemesi al. Copilot ajanları akışlarda (Pro ve Team), toplu mesajlarda ve zamanlanmış görevlerde de çalışır.

Izgara, worktree’ler, kod incelemesi ve MCP yöneticisi ücretsiz planda. Denemek için AgentVera’yı indir.

Toparlarsak

Copilot CLI’ı kur, projende copilot çalıştır, klasöre güven ve /login ile giriş yap. Büyük değişiklikleri Shift+Tab ya da /plan ile planla, yalnızca rahat olduğun araçlara izin ver, betikler ve CI için de açık --allow-tool kurallarıyla copilot -p kullan. Kurallarını AGENTS.md ya da .github/copilot-instructions.md dosyasına yaz, MCP sunucularını ihtiyaç duydukça ekle. Her modelle çalışan, git odaklı bir ajan da istersen Aider nasıl kullanılır yazısını oku.