Amp nasıl kullanılır? Amp CLI için adım adım rehber

Amp’i kullanmak için CLI’ı curl -fsSL https://ampcode.com/install.sh | bash ile kurarsın, amp login ile giriş yaparsın, bir proje klasöründe amp çalıştırırsın ve ne istediğini anlatırsın. İlk mesajdan önce Ctrl+S ile Dial’dan bir mod seçersin: low, medium, high ya da ultra. Amp kodunu okur, dosyaları düzenler ve komut çalıştırır; konuşmanın tamamı da sonra açabileceğin ya da paylaşabileceğin bir thread olarak saklanır.

Temel döngü bu. Bu rehber gerisini anlatıyor: betikler ve CI için giriş, her gün kullanacağın kısayollar, modlar, oracle gibi alt ajanlar, settings.json, AGENTS.md, MCP sunucuları, execute modu, Amp’in maliyeti ve onu diğer CLI ajanlarının yanında çalıştırmak. Buradaki her şey Ekim 2026 itibarıyla Amp’in resmi belgelerine dayanıyor.

Amp nedir?

Amp bir kodlama ajanı ve geliştirme ortamı. Sourcegraph’ın içinde doğdu, Aralık 2025’te ayrıldığından beri bağımsız bir şirket tarafından geliştiriliyor. Tek bir model sağlayıcısına bağlı değil: modeli seçtiğin moda göre Amp belirler; ChatGPT aboneliğini, Claude aboneliğini (Claude Code modunda) ya da kendi API anahtarlarını da kullanabilir.

Amp’i üç yerde kullanabilirsin: ampcode.com’daki web uygulaması (kurulum gerekmez), macOS, iPhone, iPad ve Android uygulamaları ve bu rehberin konusu olan terminal CLI’ı. Her konuşma kendi adresi olan bir thread’dir. Amp bir thread’i, o thread için kendi sunucularında açtığı bir makine olan orb üzerinde ya da senin barındırdığın bir runner’da da çalıştırabilir.

1. Adım: CLI’ı kur

CLI macOS’u, Linux’u ve WSL üzerinden Windows’u destekliyor. Windows’ta belgeler, pano desteği daha iyi olduğu için Windows Terminal yerine WezTerm ya da Alacritty öneriyor. Kurulum sayfasında Windows ve Homebrew sekmeleri de var.

Amp kendini arka planda günceller. amp update elle günceller, amp version kurulu sürümü gösterir, amp --help de bütün komutları listeler. Kabuk tamamlama tek satır: örneğin source <(amp completions zsh) (bash ve pwsh de çalışır; fish için amp completions fish | source).

2. Adım: giriş yap

amp login

amp login tarayıcıyı açar ve bir hesap ekler. CLI birden fazla hesap tutabilir: amp account list hesapları gösterir, amp account switch <email-or-user-id> sonraki komutların kullanacağını seçer, amp logout etkin hesabı siler (--all hepsini siler).

Betikler, CI ve tarayıcısı olmayan makineler için bunun yerine bir erişim token’ı kullan:

export AMP_API_KEY=sgamp_your-token-here

Token’ı ampcode.com’da Ayarlar’dan oluşturursun; sgamp_ ile başlar. amp login’in sakladığı oturum token’ı bir saat içinde sona erer ve yenilenemez, bu yüzden CLI onu burada kabul etmez.

İsteğe bağlı iki bağlantı, model kullanımını kimin ödeyeceğini değiştirir:

• ChatGPT aboneliği: amp config model-providers add-chatgpt-subscription (ya da kısaca amp add-chatgpt-sub) bir ChatGPT planını bağlar; OpenAI modellerinin kullanımı o plandan düşer.
• Claude aboneliği: yalnızca Amp’in Dial’dan seçilen Claude Code modunda çalışır. Amp’in kendi modları hiçbir zaman Claude planından yemez.

3. Adım: CLI temelleri

Bir projede amp çalıştır ve yaz. Pipe ile gelen girdi ilk mesaj olur, yani echo "commit all my changes" | amp da çalışır. En çok kullanacağın kısayol komut paletini açan Ctrl+O.

Amp çalışırken yazarsan Enter onu yönlendirir: mesajın tüm turun bitmesini beklemeden o anki adımdan sonra ulaşır. Bir mesajı ajan işini bitirene kadar sıraya almak için paletten prompt: queue message çalıştır. Shift+Enter, destekleyen terminallerde yeni satır ekler; Ctrl+J her yerde çalışır. tmux içinde Shift+Enter’ın çalışması için tmux set -s extended-keys on çalıştır.

Paletteki ide connect, Amp’i VS Code, Cursor, Windsurf, Zed ya da Neovim’e bağlar (Neovim bir eklenti ister). amp config keymap bütün kısayolları listeler.

4. Adım: Dial’dan mod seç

Amp senden model istemez, mod ister. Her mod, belli bir zorluk seviyesine göre ayarlanmış bir model, akıl yürütme eforu, sistem prompt’u ve araç birleşimidir:

Dial’ı çevirmek için ilk mesajından önce Ctrl+S’ye bas ya da paleti açıp mode yaz. Thread başladığı modda kalır; yanlış modu seçtiysen onunla boğuşmak yerine yeni bir thread aç. Çok yüksek başlamak basit bir değişiklikte zaman ve kredi harcar; çok düşük başlamak da birkaç deneme gerekirse daha pahalıya patlayabilir.

Modeller üzerinde söz sahibi olmak istersen Ayarlar → Mode Dial → Tune Modes ile her mod için model sabitleyebilir, kendi API anahtarlarını da getirebilirsin. Her oturumda tam olarak hangi modelin çalışacağını seçmeyi seviyorsan opencode gibi çok sağlayıcılı bir ajan bu alışkanlığa daha iyi uyar.

5. Adım: alt ajanlar, oracle ve librarian

Amp odaklı işleri, her birinin kendi bağlam penceresi olan alt ajanlara devredebilir:

• Task devredilen işi baştan sona yapar ve sonucu bildirir. Dosya düzenleyebilir, komut çalıştırabilir; ayrıca kodunda arama, başka bir depoyu araştırma, bir değişikliği inceleme ve planlama için salt okuma skill’leri vardır.
• Read Thread diğer Amp thread’lerini okur ve özetler.

İkisi de onları başlatan thread’le aynı modeli kullanır. Amp uygun işlerde, çoğunlukla medium modunda, onları kendisi seçer; doğrudan da isteyebilirsin: “bunu alt ajanlara böl”.

Oracle (hiç dosya düzenlemeyen bir inceleyici), librarian (başka depoları /tmp içine klonlayıp açıklayan) ve finder (hızlı kod araması) artık Task’ın parçası. Onları seçtiğin bir modelde ayrı araçlar olarak çalıştırmak için eklenti olarak kur:

amp plugins add @amp/oracle
amp plugins add @amp/librarian
amp plugins add @amp/finder

6. Adım: ayarlar

Amp iki ayar dosyası okur; çakışınca çalışma alanınınki kazanır:

• Kullanıcı: ~/.config/amp/settings.json (ya da .jsonc).
• Çalışma alanı: projedeki .amp/settings.json.

amp config edit kullanıcı dosyasını, amp config edit --workspace proje dosyasını açar. Her anahtar amp. ile başlar:

{
  "$schema": "https://ampcode.com/cli-settings.schema.json",
  "amp.showCosts": true,
  "amp.git.commit.coauthor.enabled": true,
  "amp.notifications.enabled": true
}

• amp.showCosts her thread’in maliyetini gösterir.
• amp.tools.disable araçları adlarıyla kapatır, * kalıplarını da kabul eder; amp tools list yerleşik araçları listeler.
• amp.git.commit.ampThread.enabled ve amp.git.commit.coauthor.enabled, Amp’in commit mesajlarına ne ekleyeceğini belirler; örneğin commit’i thread’ine bağlayan Amp-Thread-ID satırı.

Başlamadan bilmen gereken bir şey: varsayılan olarak Amp araçları çalıştırmadan önce onay istemez. Bir dalda çalış, sık commit et; sınır koymak istersen amp.tools.disable ya da bir eklenti kullan. Varsayılan olarak önce soran bir ajan istiyorsan Claude Code ve Codex CLI onay istemleri üzerine kurulu.

Skill’ler diğer ajanlardan bildiğin gibi çalışır: içinde SKILL.md olan bir klasör. Amp proje skill’lerini .agents/skills/ içinden, kişisel olanları ~/.config/amp/skills/ ve ~/.config/agents/skills/ içinden, ayrıca Claude Code’un .claude/skills/ ve ~/.claude/skills/ klasörlerinden yükler.

7. Adım: AGENTS.md

AGENTS.md projenin kurallarını tutar: nasıl build alınır, test edilir ve lint çalıştırılır, hangi kurallara uyulur, hangi klasörlere dokunulmaz. Amp bulunduğun klasördeki ve ev klasörüne kadar her üst klasördeki dosyayı okur ve her zaman dahil eder. Bir alt klasördeki AGENTS.md, Amp oradaki bir dosyayı okuduğunda eklenir. Projede hiç yoksa Amp bir tane yazmayı önerir.

# Project rules

- Package manager: pnpm. Run `pnpm test` before you finish a task.
- TypeScript strict mode; no `any` in new code.
- API handlers live in src/api/; one file per route.
- See @docs/architecture.md for the module layout.

Bilmeye değer birkaç ayrıntı:

• @ ile anma başka dosyaları içeri alır: göreli yollar, @~/ yolları ve @docs/*.md gibi kalıplar.
• Kişisel kurallar ~/.config/amp/AGENTS.md (ya da ~/.config/AGENTS.md) dosyasına gider.
• Yedek dosya: AGENTS.md olmayan bir klasörde Amp AGENT.md ya da CLAUDE.md okur; yani bir Claude Code projesi ilk günden çalışır.
• Kapsamlı kurallar: anılan bir dosya globs: frontmatter’ı taşıyabilir; böylece talimatları yalnızca Amp eşleşen dosyalarda çalışırken geçerli olur.

Dosyaya neyin girmesi gerektiğini CLAUDE.md nasıl yazılır yazısı anlatıyor.

8. Adım: MCP sunucuları

MCP sunucuları Amp’e yeni araçlar verir: bir tarayıcı, bir iş takip aracı, belge araması. Bir sunucu eklemenin en kısa yolu CLI:

amp mcp add context7 -- npx -y @upstash/context7-mcp
amp mcp add linear https://mcp.linear.app/sse

İkisi de ayarlarında amp.mcpServers altına yazılır. Yerel bir sunucu bir komut, uzak bir sunucu bir URL’dir; ${VAR} değerleri ortamdan alır:

{
  "amp.mcpServers": {
    "playwright": {
      "command": "npx",
      "args": ["-y", "@playwright/mcp@latest", "--headless"]
    },
    "linear": {
      "url": "https://mcp.linear.app/sse"
    }
  }
}

Bir çalışma alanının .amp/settings.json dosyasındaki sunucular sen amp mcp approve <name> ile onaylayana kadar çalışmaz; amp mcp doctor her sunucunun durumunu gösterir. Aynı sunucu birden fazla yerde tanımlıysa --mcp-config çalışma alanı dosyasını, çalışma alanı dosyası da kullanıcı ayarlarını ezer. Her sunucu araçlarını bağlama eklediği için belgeler, seyrek kullanılan sunucuları bir skill’in içine (bir mcp.json ile) koymayı öneriyor; böylece araçları yalnızca skill yüklendiğinde gelir.

9. Adım: thread’ler ve execute modu

Her thread’in https://ampcode.com/threads/T-… gibi bir adresi var. amp threads continue T-… birini terminalde kaldığı yerden açar, amp threads share T-… --visibility unlisted paylaşılabilir yapar, bir prompt’a @T-… yazmak da başka bir thread’i bağlam olarak ekler. Bir çalışma alanı dışında başlattığın thread’ler gizlidir.

Betikler ve CI için execute modu tek bir prompt çalıştırıp çıkar:

amp -x "what package manager is used here?"
git diff | amp -x "review this diff for bugs"
amp -ox "Investigate why the latest CI run on main failed"

-x kendi makinende çalışır ve çıktı yönlendirildiğinde kendiliğinden devreye girer. -ox prompt’u bir orb üzerinde çalıştırır. --stream-json makinenin okuyabileceği çıktı verir, --mcp-config de yalnızca o çalıştırma için MCP sunucusu ekler.

Amp ne kadar tutar? (Ekim 2026 itibarıyla)

Model kullanımı üç yerden birinden ödenir: bağladığın bir ChatGPT ya da Claude aboneliği, kendi API anahtarların veya Amp kredileri. Dahil kullanımın bitince kredi eklersin; Amp bunu her thread’in gerçek model ve araç maliyetinden düşer, bireysel kullanıcılar ve kurumsal olmayan çalışma alanları için sağlayıcıların API fiyatına pay eklemez. Kredi almak için ücretli bir katman gerekmez. Web araması da kredi harcar. Krediler satın alındıktan on iki ay sonra sona erer; bakiyeni amp usage gösterir. Orb’lar dakika başına faturalanır ve boşta kalınca durur; kendi makinendeki runner’lar ücretsizdir.

Sık yapılan hatalar

• Yanlış mod seçildi ve Ctrl+S değiştirmiyor. Thread’in ilk mesajı gitmiş. Ctrl+C Ctrl+N ile yenisini aç.
• CI girişin geçersiz olduğunu söylüyor. amp login oturum token’ı kısa ömürlü. AMP_API_KEY değerine sgamp_ ile başlayan bir erişim token’ı ver.
• Çalışma alanındaki bir MCP sunucusu hiç görünmüyor. Onay bekliyor: amp mcp approve <name>, ardından amp mcp doctor ile kontrol et.
• Claude planın kullanılmıyor. Onu yalnızca Claude Code modu kullanır; low’dan ultra’ya kadar modlar Amp’in kendi yönlendirmesiyle çalışır.
• Amp beklemediğin bir komut çalıştırdı. Varsayılan olarak sormaz. Aracı kapat ya da gözden çıkarabileceğin bir dalda çalış.
• tmux’ta Shift+Enter prompt’u gönderiyor. extended-keys ayarını aç ya da Ctrl+J kullan.

Amp’i diğer CLI’ların yanında AgentVera’da çalıştırmak

Amp’in kendi web uygulaması, masaüstü uygulaması ve orb’ları var; kullandığın tek ajan Amp ise bunlar yetebilir. İş, Amp aynı projede Claude Code, Codex ya da Gemini CLI ile yan yana çalıştığında zorlaşır. AgentVera bu CLI’ları kendi kurulumların ve girişlerinle, gerçek terminallerde yan yana çalıştıran bir masaüstü uygulaması. Amp desteği şöyle çalışır:

• Senin Amp girişin. Amp kendi ampcode.com girişini kullanır; oturum kapalıysa ilk açılışta ajanın terminali giriş ister. Ayarlar → Hesaplar → “Diğer ajanların hesapları” bölümünden API anahtarıyla çalışan ek Amp hesapları ekleyebilir, her ajana sıralı bir yedek hesap listesi verebilirsin.
• Her ajana bir thread. Her ajan için önceden amp threads new ile yeni bir thread açılır; ajan sonraki açılışlarda threads continue ile o thread’e döner.
• Model değil, mod. Her ajan için low, medium, high ya da ultra seçersin; seçim --mode ile verilir.
• MCP ve tarayıcı. AgentVera’nın MCP yöneticisinde eklediğin sunucular ve AgentVera’nın tarayıcısı --mcp-config ile verilir. Amp’in ek talimat bayrağı olmadığı için ajanın rol alanı kullanılmaz; bunun yerine projendeki AGENTS.md geçerli olur.
• Bölmeler, worktree’ler, inceleme ve akışlar. Amp’i çalışma alanı ızgarasında diğer ajanların yanında çalıştır; her ajan kendi git worktree kopyasında çalıştığı için birbirlerinin dosyalarına basmazlar. Otomatik kod incelemesi değişikliklerini kontrol eder, akışlarda (Pro ve Team) da Amp kaynak ya da hedef ajan olabilir.

Izgara, worktree’ler, kod incelemesi ve MCP yöneticisi ücretsiz planda. Denemek için AgentVera’yı indir.

Toparlarsak

Amp’i kullanmak için CLI’ı kur, amp login çalıştır, Ctrl+S ile bir mod seç ve işi anlat. Thread’lerin çoğuna medium ile başla, zor olanlar için high ya da ultra’ya çık, arama ve inceleme işlerini alt ajanlara bırak. Proje kurallarını AGENTS.md’ye, araçlarını amp.mcpServers altına koy; betikler için AMP_API_KEY ile amp -x kullan. Amp araçları sormadan çalıştırdığı için onu bir dalda tut; böylece doğrudan işe girişmek için tasarlanmış bir ajandan en iyi şekilde yararlanırsın.