Kiro CLI nasıl kullanılır? Adım adım rehber

Kiro CLI’ı kullanmak için onu curl -fsSL https://cli.kiro.dev/install | bash ile (macOS’ta brew install kiro-cli ile de olur) kurarsın, tarayıcıda giriş yaparsın, sonra bir proje klasöründe kiro-cli çalıştırıp ne istediğini anlatırsın. Kiro kodunu okur, dosyaları düzenler ve komut çalıştırır; güvenmediğin bir aracı kullanmadan önce sana sorar. Model seçmek için /model yazarsın ya da Auto’da bırakıp seçimi Kiro’ya bırakırsın.

Temel döngü bu. Bu rehber gerisini anlatıyor: giriş seçenekleri, her gün kullanacağın sohbet komutları, modeller ve krediler, steering dosyaları, özel ajanlar, MCP sunucuları, spec’ler, Kiro’yu CI’da çalıştırmak ve diğer ajanların yanında kullanmak. Buradaki her şey Ekim 2026 itibarıyla Kiro’nun resmi belgelerine dayanıyor.

Kiro nedir?

Kiro, AWS’nin ajan odaklı geliştirme ortamı. Tek bir hesabı paylaşan birkaç biçimi var: bir masaüstü IDE’si, CLI ve Kiro Web. CLI işin terminal tarafı. Tam ekran bir terminal arayüzüyle etkileşimli sohbet sunuyor, betikler ve CI için arayüzsüz (headless) bir modu var ve Agent Client Protocol (ACP) konuşan editörlere ajan olarak bağlanabiliyor.

Kiro’yu diğer kodlama ajanlarından ayıran şey spec’lere verdiği ağırlık. Bir özellik için kod yazmadan önce fikrini gereksinimlere, bir tasarıma ve bir görev listesine dönüştürebiliyor, ardından görevleri tek tek bitiriyor. Bu yaklaşım sana yeniyse yapay zeka ile spec odaklı geliştirme yazısı fikri anlatıyor ve Kiro’yu aynı işi yapan diğer araçlarla karşılaştırıyor.

Sürümlerle ilgili bir not: kurulum betiği sana Kiro CLI 2.x’i kurar. Sürüm 3, kiro-cli --v3 ile deneyebileceğin bir erken yayın. 2.x kurulumunla yan yana çalışır ve sen geçmeye karar verene kadar ayarların olduğu gibi kalır. Bu rehber 2.x’i izliyor ve V3’ün farklı olduğu yerleri belirtiyor.

1. Adım: Kiro CLI’ı kur

Linux’ta .deb paketi, AppImage ya da zip dosyası da kullanabilirsin. CLI, glibc 2.34 veya daha yenisini istiyor; daha eski dağıtımlarda zip’in musl sürümünü indir. Windows’ta kurulumu PowerShell’de ya da Windows Terminal’de çalıştır; eski Komut İstemi desteklenmiyor.

Her şeyin çalıştığını kontrol et:

kiro-cli doctor

kiro-cli update yeni sürüm olup olmadığına bakar, kiro-cli settings app.disableAutoupdates true ise otomatik güncellemeleri kapatır. Homebrew ile kurduysan brew upgrade --greedy kiro-cli ile güncellersin.

2. Adım: giriş yap

Kurulumdan sonra Kiro, giriş yapman için tarayıcını açar. Seçeneklerin şunlar:

• GitHub ya da Google: bireysel kullanım için en hızlı yol.
• AWS Builder ID: ücretsiz, kişisel bir AWS kimliği.
• AWS IAM Identity Center: Kiro’yu AWS üzerinden yöneten şirketler için. Kurumunun başlangıç URL’sini ve bölgesini girersin.
• Harici bir kimlik sağlayıcı: şirketin kurduysa Okta ya da Microsoft Entra ID gibi.

İstediğin zaman kiro-cli login ile yeniden giriş yapabilirsin. Tarayıcısı olmayan uzak bir makinede kiro-cli login --use-device-flow bir URL ve bir kod yazdırır; bunları başka bir cihazda açarsın. Cihaz akışı Builder ID, IAM Identity Center, Google ve GitHub ile çalışır, harici kimlik sağlayıcıyla çalışmaz. kiro-cli whoami hangi hesapla girdiğini gösterir, kiro-cli logout çıkış yapar.

Bilmen gereken bir şey: ücretsiz planda ve bireysel planlarda Kiro, içeriğini hizmeti geliştirmek için kullanabilir. Bunu kapatabilirsin; nasıl yapılacağı Kiro belgelerinde anlatılıyor.

3. Adım: sohbetin temelleri

Bir projeye geç ve Kiro’yu başlat:

cd my-project
kiro-cli

Varsayılan arayüz terminal arayüzü. Sürekli kullanacağın birkaç şey:

• @yol bir dosyayı mesajına ekler.
• Satırın başındaki ! bir kabuk komutunu doğrudan çalıştırır, örneğin !npm test.
• Shift+Tab plan moduna geçer; Kiro burada koda dokunmadan önce değişikliği düşünüp tartar.
• Shift+Enter ya da Ctrl+J yeni satıra geçer, Ctrl+O uzun çıktıyı açar, Ctrl+C çıkar.
• /paste panodaki bir görseli ekler.

Sohbetler klasöre göre kaydedilir. kiro-cli chat --resume geçerli klasördeki son sohbete devam eder, --resume-picker aralarından seçmeni sağlar, --list-sessions da hepsini listeler. Eski satır satır arayüzü tercih ediyorsan kiro-cli chat --classic ile başlat.

4. Adım: modeller ve krediler

Kiro varsayılan olarak Auto kullanır; Auto her isteği uygun bir modele yönlendirir. Belgeler çoğu iş için bunu öneriyor. Kendin seçmek istersen sohbette /model yaz ya da modelleri kabuktan listele:

kiro-cli chat --list-models

Bir modeli varsayılan yapmak için ayarlara kaydet:

kiro-cli settings chat.defaultModel "claude-sonnet-4.6"

Kiro kredi ile ücretlendiriyor ve her modelin bir çarpanı var. Ekim 2026 itibarıyla Claude Opus 5’in çarpanı 2,2x, Claude Sonnet 5.5’in 1,3x, DeepSeek 3.2’nin 0,25x, Qwen3 Coder Next’in 0,05x. Aynı iş modele göre çok farklı tutabilir, o yüzden arada bir /usage ile kontrol et.

Ücretli planlar kredileri bitince kredi başına 0,04 dolardan devam edebilir; ek kredi paketleri de var. Ücretsiz plan açık ağırlıklı modelleri ve Claude Sonnet 4.5’i kapsıyor; en yeni Claude modelleri için ücretli plan gerekiyor. Fiyatlar ve modeller sık değişiyor, karar vermeden önce kiro.dev/pricing sayfasına bak.

5. Adım: steering dosyaları ve AGENTS.md

Steering dosyaları, proje kurallarını içeren Markdown dosyaları: ürünün ne yaptığı, teknoloji yığını, neyin nerede durduğu, nelerden kaçınılacağı. Kiro bunları iki yerde arar:

• Çalışma alanı: projedeki .kiro/steering/, kodla birlikte commit’lenir.
• Genel: ~/.kiro/steering/, her yerde geçerli olmasını istediğin kurallar için. İkisi çelişirse çalışma alanı kazanır.

Belgeler üç dosyayla başlamayı öneriyor: product.md, tech.md ve structure.md. Bir steering dosyası varsayılan olarak her sohbete dahil edilir. Front matter ile bunu belirli dosyalarla sınırlayabilirsin:

---
inclusion: fileMatch
fileMatchPattern: "components/**/*.tsx"
---

- Bileşenler, isimli export edilen fonksiyon bileşenleridir.
- Stiller CSS modülleriyle yazılır; satır içi stil yok.

Dört dahil etme modu var: always (varsayılan), fileMatch, manual (dosyayı #dosya-adı ile sen çağırırsın) ve auto (Kiro dosyanın adına ve açıklamasına bakarak karar verir). Kiro CLI 2.x yalnızca always dosyalarını otomatik yükler; V3 dördünü de destekler.

Kiro AGENTS.md dosyasını da okur ve onu her zaman dahil edilen bir steering dosyası gibi işler. Ekibin Codex, opencode ya da başka ajanlar için zaten bir tane tutuyorsa Kiro onu olduğu gibi kullanır. Dosyaya ne yazılacağını CLAUDE.md ve AGENTS.md nasıl yazılır yazısı anlatıyor.

6. Adım: özel ajanlar

Özel ajan, kaydedilmiş bir kurulumdur: kendi prompt’u, modeli, araçları ve bağlam dosyaları olur. Şöyle oluşturursun:

kiro-cli agent create my-agent

Ajanlar .kiro/agents/ (proje başına) ya da ~/.kiro/agents/ (genel) içinde JSON olarak, V3’te Markdown olarak da durur. Kısa bir örnek:

{
  "name": "my-agent",
  "description": "Reviews backend changes",
  "prompt": "You are a careful backend reviewer.",
  "model": "claude-sonnet-4.6",
  "includeMcpJson": true,
  "resources": ["file://.kiro/steering/**/*.md", "file://./ARCHITECTURE.md"]
}

Bu ajanla sohbete kiro-cli --agent my-agent ile başlarsın, sohbetin içinde /agent ile geçersin ya da kiro-cli settings chat.defaultAgent my-agent ile varsayılan yaparsın. kiro-cli agent list ajanlarını gösterir, kiro-cli agent validate bir dosyayı doğrular.

İki tuzak var. Birincisi, özel ajanlar steering dosyalarını kendiliğinden dahil etmez; örnekte resources alanına .kiro/steering/**/*.md eklenmesinin sebebi bu. İkincisi, proje klasöründeki ajanlar ancak o çalışma alanına güvendiğinde yüklenir. Araç izinleriyle ilgili alanlar 2.x ile V3 arasında farklı; V3’e geçtiğinde /upgrade-agent ajanı dönüştürür.

7. Adım: MCP sunucuları

MCP sunucuları Kiro’ya yeni araçlar kazandırır: belge araması, bir tarayıcı, iş takip aracın. Bunlar mcp.json dosyasına girer; projede .kiro/settings/mcp.json, tüm projeler için ~/.kiro/settings/mcp.json:

{
  "mcpServers": {
    "fetch": {
      "command": "uvx",
      "args": ["mcp-server-fetch"],
      "disabled": false
    },
    "my-remote": {
      "url": "https://mcp.example.com/mcp"
    }
  }
}

Yerel sunucu, Kiro’nun başlattığı bir komuttur; uzak sunucu ise bir URL’dir (HTTPS ya da localhost üzerinde HTTP), isteğe bağlı headers ve OAuth girişiyle. kiro-cli mcp add kabuktan sunucu ekler, kiro-cli mcp list nelerin ayarlı olduğunu, kiro-cli mcp status da her birinin çalışıp çalışmadığını gösterir. Sohbetin içinde /mcp aynı işi yapar ve giriş isteyen sunucuları halleder.

Aynı sunucu birkaç yerde tanımlıysa ajanın kendi ayarı çalışma alanı dosyasını, çalışma alanı dosyası da genel dosyayı ezer. Her sunucu bağlama araç ekler; ihtiyacın olmayanları "disabled": true ile kapat.

8. Adım: spec’ler

Spec’ler Kiro’nun imza özelliği. Hızlı bir düzeltmeden büyük her iş için bir spec başlat:

/spec new user-invitations

Kiro, .kiro/specs/user-invitations/ içine üç dosya yazar: EARS gösterimiyle (“X olduğunda sistem Y yapacaktır”) kullanıcı hikayeleri ve kabul kriterleri içeren requirements.md, teknik yaklaşımı anlatan design.md ve numaralı görev listesini içeren tasks.md. Bir sonrakine geçmeden önce her birini oku ve düzelt; asıl mesele bu gözden geçirme. Sonra görevleri Kiro’ya yaptır:

/spec run user-invitations

Spec dosyaları düz Markdown; commit’lersen bir sonraki değişiklik için belgeye dönüşürler. Daha küçük bir değişiklikte plan modu (Shift+Tab ya da /plan) aynı alışkanlığın hafif bir sürümünü sunar.

9. Adım: headless mod ve CI

Betikler ve CI için Kiro sohbet ekranı olmadan çalışır:

export KIRO_API_KEY=your-key
kiro-cli chat --v3 --no-interactive --trust-tools=read_file,grep_search "Summarize the risky changes in this branch"

--trust-tools, Kiro’nun sormadan kullanabileceği araçları listeler (buradaki adlar V3’e ait; örneğin --v3 kullanması bu yüzden, belgelerdeki GitHub Actions örneği de böyle). --trust-all-tools her şeye izin verir, bu yüzden yalnızca yalıtılmış bir ortamda kullan. --require-mcp-startup, bir MCP sunucusu başlamazsa çalıştırmayı başarısız sayar. API anahtarları Pro, Pro+, Pro Max ve Power planlarında var. ACP destekleyen editörler için kiro-cli acp, Kiro’yu onların ajanı olarak çalıştırır.

Sık yapılan hatalar

• Windows’ta kurulum başarısız oluyor. Komut İstemi’ndesin. Windows 11’de PowerShell ya da Windows Terminal kullan.
• Eski bir Linux’ta program açılmıyor. glibc 2.34’ten eski. musl zip’ini kullan.
• Steering kuralların dikkate alınmıyor. Dosya fileMatch ya da auto dahil etme modunu kullanıyor ve 2.x bunları otomatik yüklemiyor; ya da steering kaynağı eklenmemiş bir özel ajandasın.
• Krediler hızla eriyor. Pahalı bir model ya da uzun bir sohbet. /usage ile kontrol et, Auto’yu dene, /compact kullan.
• V3’te AWS komutları çalışmıyor. V3 yerleşik AWS aracını kaldırdı; bunun yerine bir AWS MCP sunucusu kullan.
• API anahtarı seçeneği yok. Headless mod ücretli plan istiyor.

Kiro CLI mı, başka bir ajan mı?

Spec’lerle planlamayı seviyorsan, şirketin erişimi zaten AWS IAM Identity Center üzerinden yönetiyorsa ya da hem üst düzey hem de ucuz açık ağırlıklı modelleri tek bir faturada toplamak istiyorsan Kiro iyi bir seçim. Kendi API anahtarını getirmek ya da yerel model çalıştırmak istiyorsan o kadar uygun değil; opencode bunu her sağlayıcıyla yapıyor. Zaten Claude ya da ChatGPT için ödüyorsan Claude Code veya Codex CLI o aboneliği doğrudan kullanır. Ana CLI ajanlarını yan yana karşılaştıran yazı: en iyi Claude Code alternatifleri.

Kiro CLI’ı diğer ajanların yanında çalıştırmak

Pek çok ekip tek bir ajan seçmiyor. Kiro spec’i yazar, Claude Code ya da Codex bir parçayı geliştirir, başka bir ajan inceler. Terminal sekmeleriyle bunu takip etmek zorlaşıyor. AgentVera bu CLI’ları kendi kurulumların ve girişlerinle, gerçek terminallerde yan yana çalıştıran bir masaüstü uygulaması. Kiro CLI desteği şöyle çalışır:

• Senin Kiro girişin. AgentVera kiro-cli chat komutunu gerçek bir terminalde açar. Girişi kiro-cli login ile yaparsın; oturumun kapalıysa ajanın terminali giriş yapmanı ister.
• Ajan başına model ve efor. Kiro’nun varsayılan modeli için model alanını boş bırak ya da her ajana ayrı bir model seç. Efor düşükten maksimuma kadar ayarlanır.
• Kurallar dosyalarından gelir. Kiro CLI’ın ek talimat verme bayrağı yok; kalıcı talimatlar projedeki AGENTS.md’den ya da kural dosyalarından gelir.
• mcp.json dosyan senin kalır. AgentVera’da eklediğin MCP sunucuları ve AgentVera’nın tarayıcısı her açılışta kendi Kiro mcp.json dosyanla birleştirilir.
• Oturumlar devam eder. Bir ajana devam ettiğinde, kendi oturum kimliğiyle ya da klasörün son oturumuyla açılır.
• Bölmeler, akışlar ve inceleme. Kiro’yu çalışma alanı ızgarasında Claude Code ya da Codex’in yanında, her biri kendi git worktree kopyasında çalıştır. Kiro ajanları akışlarda, toplu mesajlarda ve zamanlanmış görevlerde çalışır; bir tur bittiğinde otomatik kod incelemesinden geçer.

Izgara, worktree’ler, kod incelemesi ve MCP yöneticisi ücretsiz planda; akışlar Pro ve Team planlarında. Denemek için AgentVera’yı indir.

Toparlarsak

Kiro CLI’ı kullanmak için kur, giriş yap, bir projede kiro-cli çalıştır ve değişikliği anlat. Aksi için bir sebebin olana kadar modeli Auto’da bırak ve /usage’a göz kulak ol. Proje kurallarını .kiro/steering/ ya da AGENTS.md içine, araçlarını mcp.json’a, tekrar eden kurulumlarını özel ajanlara koy. Hızlı bir düzeltmeden büyük her iş için /spec new ile başla: kod yazılmadan önce gereksinimleri ve görev listesini gözden geçirmek, Kiro’nun en iyi yaptığı iş.