Claude Code mu Codex mi? Dürüst bir karşılaştırma

Claude Code mu Codex mi sorusunun cevabı üç şeye bağlı: arkadaki modeller (Anthropic’in Claude’u ve OpenAI’ın GPT modelleri), seni nasıl koruduğu (izin modları ve işletim sistemi sandbox’ı) ve hangi aboneliğe zaten sahip olduğun. İkisi de terminalde çalışan kodlama ajanı: repoyu okur, dosya düzenler, komut çalıştırır, MCP destekler ve repodaki bir dosyadan talimat alır. Günlük işlerin çoğunda ikisi de iş görür.

Bu yazıda ikisini uydurma benchmark’lar olmadan karşılaştırıyoruz. Sonra pek çok kişinin neden ikisini birden kullandığına ve ikisini birbirinin ayağına basmadan yan yana nasıl çalıştırabileceğine bakıyoruz.

İkisi de ne?

Claude Code, Anthropic’in kodlama ajanı. Kurarsın, proje klasöründe claude yazarsın ve konuşmaya başlarsın. Masaüstü uygulaması, VS Code ve JetBrains eklentileri, web sürümü ve CI entegrasyonu da var ama işin merkezi CLI.

Codex CLI, OpenAI’ın terminal kodlama ajanı. Proje klasöründe codex yazarak başlatırsın. Kaynak kodu GitHub’da (openai/codex); OpenAI ayrıca IDE eklentisi, masaüstü uygulaması ve bulut sürümü de sunuyor.

Temel döngü aynı: işi anlatırsın, ajan gereken kodu okur, değişiklik önerir ya da yapar, testleri çalıştırır ve sonucu söyler. Farklar ayrıntılarda.

Kısaca Claude Code ve Codex

Modeller ve planlar

Claude Code Claude modelleriyle çalışır. /model ile modeller arasında geçersin, /effort ile modelin ne kadar düşüneceğini ayarlarsın. Codex OpenAI modellerini kullanır; onun /model komutu hem modeli hem de akıl yürütme seviyesini seçer.

Model sürümleri birkaç ayda bir değişiyor, o yüzden sürüm adı veren karşılaştırmalar çabuk eskiyor. Kalıcı olan şu: her araç kendi şirketinin modelleri etrafında kurulu ve onlara göre ayarlı. Ekibin kod için bir model ailesine zaten güveniyorsa bu iyi bir eşitlik bozucu.

Fiyatlandırmada ikisi de hem abonelikle hem token başına API erişimiyle çalışır:

• Claude Code; Claude Pro, Max, Team veya Enterprise planıyla, Claude Console hesabıyla (ön ödemeli API kredisi) ya da Amazon Bedrock, Google Cloud veya Microsoft Foundry üzerinden giriş yapar.
• Codex; ChatGPT hesabınla, yani ChatGPT planındaki Codex kullanımıyla, ya da API ücretlerinden faturalanan bir OpenAI API anahtarıyla giriş yapar.

Abonelik planlarının kullanım pencereleri var (kayan 5 saatlik bir pencere ve haftalık bir pencere); üst planlar daha fazlasını verir. Güncel rakamlar için firmaların fiyat sayfalarına bak. Zaten ChatGPT ya da Claude için ödüyorsan, onunla gelen araçtan başla. Limitlerin nasıl işlediğini Claude Code limitleri yazısında anlattık.

Sandbox ve onaylar

Asıl büyük fark burada.

Codex: önce sandbox

Codex çalıştırdığı komutları işletim sistemi sandbox’ı içinde çalıştırır. Üç sandbox modu var:

• read-only: dosyaları okuyabilir; düzenleme ya da komut çalıştırma için onayını bekler.
• workspace-write: yerel çalışmada genelde varsayılan. Proje klasörü içinde düzenleme yapabilir ve rutin komutları çalıştırabilir. Ağ erişimi varsayılan olarak kapalı.
• danger-full-access: hiç sandbox yok.

Bunun üstünde, Codex’in ne zaman durup soracağını belirleyen bir onay politikası (untrusted, on-request, never) var. İkisini de oturum içinde /permissions ile değiştirirsin. --dangerously-bypass-approvals-and-sandbox bayrağı hepsini kapatır; adı da bunu açıkça söylüyor.

Claude Code: izin modları

Claude Code ters uçtan başlar: bir şey yapmadan önce sorar, ne kadarına izin vereceğine sen karar verirsin. Shift+Tab ile izin modları arasında dolaşırsın:

• Manuel (default): sormadan sadece okuma yapar.
• Düzenlemeleri kabul et: dosya düzenlemeleri ve basit dosya sistemi komutları sormadan geçer.
• Plan modu: Claude araştırır ve bir plan yazar ama sen onaylayana kadar koda dokunmaz.
• Otomatik mod: her eylemi senin yerine ikinci bir model, bir sınıflandırıcı inceler. Yeni sürümler varsayılan olarak bu modda başlar.

/permissions ile izin ver, sor ve reddet kuralları ekleyebilir, macOS, Linux ve WSL2’de /sandbox ile Bash sandbox’ını açabilirsin. --dangerously-skip-permissions soruları tamamen atlar; Anthropic’in dokümanı bunu sadece konteyner veya sanal makine içinde kullanmanı söylüyor.

Pratikte ne anlama geliyor?

Codex’in varsayılanı ajanın etrafına bir duvar örer; dikkatsiz bir komut projenin dışına ya da ağa ulaşamaz. Claude Code’un varsayılanı ise her riskli eylemin önüne seni ya da bir sınıflandırıcıyı koyar. İkisi de bir ajanı ana makinende tam yetkiyle çalıştırmayı güvenli hale getirmez. Ajanın gözetimsiz çalışmasını istiyorsan en azından bir git worktree ver; rastgele komut çalıştırabiliyorsa bir konteyner kullan.

CLAUDE.md mi AGENTS.md mi?

İki araç da her oturumun başında proje talimatlarını içeren bir Markdown dosyası okur: build ve test komutları, kurallar, kaçınılacak şeyler.

• Codex AGENTS.md okur. Genel kurallar için önce ~/.codex/ klasörüne bakar, sonra repo kökünden bulunduğun klasöre kadar inerek bulduğu dosyaları birleştirir. Bir klasördeki AGENTS.override.md, yanındaki AGENTS.md’nin önüne geçer. Toplam boyutun bir sınırı var (varsayılan 32 KiB).
• Claude Code CLAUDE.md okur: projedeki dosya, kişisel ~/.claude/CLAUDE.md ve git’e girmeyen CLAUDE.local.md. Anthropic her dosyayı 200 satırın altında tutmayı öneriyor. Yeni sürümler CLAUDE.md yoksa AGENTS.md’yi de okur; bir CLAUDE.md onu @AGENTS.md ile içe aktarabilir.

İkisinde de /init var: repoyu tarar ve dosyanın ilk sürümünü yazar. Claude Code’un /init komutu mevcut Codex ya da Gemini CLI ayarlarını taşımayı bile teklif ediyor.

İki aracı birden kullanıyorsan en basit düzen şu: asıl kuralları içeren ortak bir AGENTS.md ve onu içe aktarıp sadece Claude’a özel şeyleri ekleyen kısa bir CLAUDE.md.

MCP ve araçlar

İkisi de MCP destekler; MCP ajana tarayıcı, veritabanı ya da iş takip aracı gibi ek araçlar vermenin standart yolu. Claude Code sunucuları claude mcp add ve /mcp komutuyla yönetir; Codex codex mcp add kullanır ve sunucuları kendi config dosyasında tutar. İkisinde de yerel ve uzak sunucular çalışır. MCP sana yeniyse MCP sunucusu nedir yazısından başla.

İki aracı birden kullanınca çıkan sorun: her sunucuyu iki kez, iki farklı formatta ayarlıyorsun.

Güçlü yanları, dürüstçe

Kodlama ajanı benchmark’ları her model sürümüyle değişiyor ve işe çok bağlı. O yüzden kendin kontrol edebileceğin farkları yazalım:

• Claude Code ajanın etrafında geniş bir yapı taşı seti sunuyor: alt ajanlar, hook’lar, skill’ler, plan modu, /rewind ile kontrol noktaları ve büyük bir eklenti ekosistemi. Ajanın nasıl çalışacağını şekillendirmeyi seviyorsan ayarlanacak çok şey var.
• Codex’in güçlü bir varsayılan sandbox’ı, temiz bir config dosyası, okuyabileceğin açık bir reposu var ve doğal formatı, pek çok başka ajanın da okuduğu AGENTS.md.
• İkisi de kod inceler (/review), eski konuşmalara döner, CI’da arayüzsüz çalışır ve talimatlar kısa ve somut olduğunda daha iyi uyar.

Dürüst test basit: ikisine de kendi reponda aynı gerçek işi ver (testi kırık bir hata iyi bir seçim), ikisinin de bitirmesini bekle ve diff’leri karşılaştır. Bu sana herhangi bir sıralama tablosundan daha çok şey söyler.

Neden pek çok kişi ikisini birden kullanıyor?

İkisi de kuruluysa birlikte kullanmak kendiliğinden gelişiyor:

• İkinci görüş. Bir ajan değişikliği yazar, diğeri inceler. Farklı bir model farklı şeyleri kaçırır.
• Limitler. Bir planın penceresi öğleden sonra dolduğunda diğer araçla devam edersin.
• Uygunluk. Bazı işler bir modele daha iyi oturur. İkisi elinin altındaysa seçimi yıl başına değil, iş başına yaparsın.

Sorun koordinasyonda: iki terminal, iki ayrı MCP ayarı, onay beklenen iki ayrı yer ve iki ajanın aynı dosyayı düzenleme riski. Bu, birden fazla kodlama ajanını paralel çalıştırma sorununun ta kendisi, sadece iki farklı firmayla.

AgentVera’da Claude Code ve Codex yan yana

AgentVera; macOS, Windows ve Linux için bir masaüstü uygulaması. Claude Code ve Codex’i (ve 16 başka CLI ajanını) gerçek terminallerde, makinendeki mevcut girişlerle açar. Claude ve ChatGPT planların olduğu gibi çalışır.

Basit bir kurulum

1. Projeyi ekle, projeler ekranından.
2. İki worktree oluştur, Git panelinden. Örneğin feat/claude ve feat/codex, ya da biri özellik biri testler için.
3. Ajanları aç. Yeni ajan penceresinde birinde Claude Code’u, diğerinde Codex’i seç; her birinin worktree’sini, modelini ve efor seviyesini belirle. Rol ve talimatlar alanında her birine dar bir iş ver; örneğin “endpoint’i yaz” ve “endpoint için test yaz, src/ klasörüne dokunma”.
4. İzinleri seç. Sorsun, CLI’ın normal davranışı. Otomatik, her CLI’ın kendi otomatik modunu kullanır. Tam yetki hiç sormaz; onu worktree ya da konteynerdeki ajanlara sakla.
5. İncele ve birleştir. Proje ayarlarından otomatik incelemeyi aç, bulguları İncelemeler sekmesinde gör, sonra dalları Git panelinden tek tek birleştir.

Izgara, worktree’ler, kod incelemesi ve MCP yöneticisi ücretsiz planda. Hesap geçişi ve akışlar (bir ajanın cevabını otomatik olarak diğerine iletir) Pro ve Team planlarında.

Adım adım worktree kurulumu için git worktree ile paralel geliştirme yazısına bak. Bir yapay zeka IDE’si ya da Google’ın ajanını tartıyorsan Claude Code mu Cursor mu ve Gemini CLI mı Claude Code mu yazılarına bak.

Hangisini seçmeli?

• Zaten Claude için ödüyorsan ya da plan modu, hook’lar ve alt ajanlar istiyorsan: Claude Code ile başla.
• Zaten ChatGPT için ödüyorsan ya da varsayılan olarak sıkı bir sandbox istiyorsan: Codex ile başla.
• Limitlere takılıyorsan, önemli değişikliklerde ikinci görüş istiyorsan ya da aynı anda birkaç işle uğraşıyorsan: ikisini birden kullan, her birini kendi worktree’sinde.

Hangisiyle başlarsan başla, kurallarını AGENTS.md’de tut; böylece sonradan geçmek sana hiçbir şeye mal olmaz. İkisini tek pencerede görmek istediğinde AgentVera’yı ücretsiz indir ve bir Claude Code ajanının yanına bir Codex ajanı aç. Alana daha geniş bir bakış için en iyi yapay zeka kodlama araçları yazısına göz at.